Feestjes met eigen groep goed voor integratie

Parool, 1 februari 2010

Behalve partyscenes die zich onderscheiden in muziek, van techno tot r&b, zijn er ook scenes die zich onderscheiden op afkomst van de bezoeker. Donderdag 3 februari promoveert Simone Boogaarts-de Bruin op haar onderzoek naar deze ‘ethno-parties’ in Nederland. “In de Turkse scene is het deurbeleid ook streng.”

“Ik weet niet of ik sommige Turkse feesten zelf wel in zou komen zonder gastenlijst, die hebben erg trendy kledingvoorschriften.,” lacht Boogaarts-de Bruin. Tussen het begin van haar onderzoek in 2004 en het inleveren van haar proefschrift vorig jaar, kreeg ze drie kinderen. “In de tijd dat ik zelf veel ging stappen ging ik naar feesten waar alternatieve muziek gedraaid werd, grunge was het toen.”

Het was niet de drang om te feesten die de antropoloog op het onderwerp bracht, dat was onder andere de ophef over het deurbeleid. “Er was toen veel gedoe over in de media, en iedereen riep maar wat. Dat veel Marokkaanse jongeren niet wisten hoe ze zich moesten gedragen in een club. Maar niemand had nog onderzoek gedaan naar het daadwerkelijke uitgaansgedrag van die jongeren of hen om hun mening en ervaring gevraagd.”

Een van de dingen waar ze achterkwam: ook in de ethno-scenes wordt een stevig deurbeleid gevoerd. Ethno-parties richten zich op jongeren van een bepaalde afkomst, Boogaarts-de Bruin onderzocht de Asian, Turkse en Marokkaanse scene. Maar dat betekent niet dat iedereen van die afkomst ook binnenkomt. In de Turkse clubscene mogen mannen alleen naar binnen als ze een vrouwelijke date meebrengen, zodat de man-vrouw verhouding in balans blijft. Maar ook om ongewenste types te weren. Zoals een clubgangster van Turkse afkomst het verwoordt in het proefschrift : ‘als een man geen date kan vinden, dan betekent het dat hij geen vrouwelijke vrienden heeft en dat de vrouwen in zijn familie niet uit mogen. Zulke ouderwetse types wil je niet op een feest.”

Lees verder

Oude camp op nieuwe pop

Parool, 24 januari 2010

Buiten stond nog een dikke rij, maar binnen kon de dj de muziek al weg draaien om de dansende gays Whitney Houston’s ‘oho ohoo’ te laten zingen. Het feestje F*cking Pop Queers was zaterdag voor het eerst extra groot, met een XL editie in Paradiso.

Het nieuwe camp, ‘een parodie op een parodie’, trok zaterdagnacht Paradiso ramvol. Kitscherige popliedjes, uit volle borst meezingen, en vrolijke versiering, dat is het concept van F*ing Pop Queers. Het feest begon in Studio 80, en verhuisde een jaar gelden naar een maandelijkse zaterdag in de sjieke Jimmy Woo. “Op moeilijke muziek heel serieus doen, dat hebben we wel weer gehad,” zei organisator Dick Koopman, gekleed in Hawai-shirt met plasticbloemenslinger en lichtjes om zijn nek. “Dit is gewoon feest, vrolijk zijn. Niet met de cliché homo-hits, maar met de betere popliedjes.”

Oók met de betere popliedjes, want de macarena en de lambada werden met enthousiasme en de juiste pasjes onthaald. Op Dirty Dancing’s Time of my Life werd door de jonge twintigers gereageerd alsof ze zelf de hoogtijdagen van Patrick Swayze hadden meegemaakt. En ook Linda, Roos en Jessica werden uit volle borst mee geplaybackt.

Lees verder

Stilte was ’t spannends op 5daysoff

Artikel Parool, maandag 8 maart 2010. Met Sander Kerkhof.

De stilte was op dancefestival 5daysoff het spannendst. Een half uur duurde de stroomstoring in Paradiso, zaterdagnacht.

De Italiaanse electropunkers The Bloody Beetroots waren net bezig om de uitverkochte zaal gek te maken met hun mix van rock en pompeuze melodieën, toen het geluid uitviel. Naarmate de stilte, opgevuld door morrend publiek en vallende plastic glazen, langer duurde, werd het spannender: zou het probleem worden opgelost? Een half uur later sprongen de gemaskerde mannen weer achter hun instrumenten. En zodra hun trancy/DC-stijl weer door de boksen klonk ontplofte het publiek.

Aan enthousiast dansers geen gebrek bij deze editie van 5daysoff. Bijna alle nachten, van woensdag tot en met zondag in Paradiso en de Melkweg, waren uitverkocht. Dubstepfeest Oi!, donderdag in Paradiso, was propvol met muziekliefhebbers. Als hongerige kippen drongen ze voor het podium, borst vooruit, neus in de lucht, elke donkere dreun in het lijf opnemend. Het genre met de donkere diepe bassen lijkt op het festival inmiddels net zo populair als techno.

Lees verder

Club Gids zielloze verzameling feitjes

“Er is zo ontzettend veel te beleven” en andere dooddoeners, daar staat de nieuwe gids De 100 beste clubs van Nederland mee vol. Dat een clubber met de gids in de hand het land af gaat reizen als ware het een restaurantgids lijkt uitgesloten.

De makers van het boek, de jongens van de website Club Judge, vonden dat het na alle gidsjes voor restaurants, hotels en kroegen tijd voor een gids met clubs. Om het Nederlandse nachtleven in kaart te brengen en de clubber op weg te helpen. Honderd clubs staan erin met een eigen pagina. Een soort campinggidsje, waarbij icoontjes je vertellen of de club beschikt over ‘een giftshop ruimte’, ‘ontspanningsruimte’ en of rolstoelers er binnen kunnen rijden.

Het gaat de schrijvers van het boek steeds om hoe de club eruit ziet, hoe het geluid is, de drankprijzen en andere faciliteiten. Hoewel de interieurs goed beschreven worden zijn de korte verhaaltjes vaak te nietszeggend om als nachtvlinder een clue te krijgen of de club hem of haar iets te bieden heeft. Amsterdam Marcanti ‘spreekt met een zeer diverse programmering veel verschillende bezoekers aan’. Club Devo (Goes) ‘kan zich zeker meten met de stijlvolle hotspots die in de Randstad te vinden zijn’. “Paradiso is ook beroemd vanwege de speciale clubnachten, en dat vijf keer in de week.” En vooruit, nog eentje: “Alcatraz heeft alles in zich om een goede hotspot te zijn voor Friezen die van een feestjes houden.”

Lees verder

Maskers: geen superster maar superheld

Artikel Kunstbijlage Parool 3 maart met Sander Kerkhof

Doom, The Bloody Beetroots en Redshape: drie artiesten die gemaskerd optreden tijdens het dancefestival 5daysoff dat vanavond begint. Een mysterieus uiterlijk brengt steevast de geruchtenmachine opgang. Fijne reclame.

Gaat donderdag de echte Doom schuil achter het masker, of betreedt een nepperd het podium tijdens 5daysoff? Fans vroegen de afgelopen weken Paradiso om een garantie de echte Doom, Amerikaanse undergroundrapper, te zullen zien optreden. En om de verzekering geld terug te kunnen krijgen als iemand anders met het stalen gezichtsmasker de microfoon zou vasthouden.

“De geruchten op internet over een nepDoom verspreiden zich als een kankergezwel,” zegt Kees Heus van Paradiso, die de rapper geboekt heeft. “Maar we weten zeker dat we de echte Doom hebben. We hebben een werkvisum geregeld dus we hebben een kopie van zijn paspoort.”

Daniel Dumile, zoals Doom echt heet, had al voor hij twaalf jaar geleden gemaskerd ging optreden een cultstatus bereikt met de groep KMD, maar het stalen masker heeft bijgedragen aan het mysterie rond de artiest en de spanning die hangt rond zijn schaarse shows. Dat geldt ook voor de andere twee gemaskerde artiesten die optreden tijdens het electronische muziekfestival in Paradiso en de Melkweg. De Duitse technoproducer Redshape, met een masker van een glad, glanzend rood expressieloos gezicht, en het Italiaanse springpunkhouse duo The Bloody Beetroots die zich op het podium nooit laten zien zonder hun zwarte nylonkousen met witte driehoeken over de ogen, krijgen extra aandacht juist omdat ze hun gezicht niet laten zien.

Lees verder

Gouden Kabouter als vanouds trage feestshow

Artikel Parool, 3 maart 2010

De Gouden Kabouter Awards, de hysterische Oscar uitreiking voor het Amsterdamse nachtleven, gaan internationaal. Dat werd gisteren tijdens een als vanouds trage feestshow in Paradiso aangekondigd.

Ruim tweeënhalf uur werd er over gedaan om tweeëntwintig goud gespoten tuinkabouters uit te reiken, maar dat is precies volgens traditie van het jaarlijkse over the top festijn. ‘The Ultimate DJ-Experience in 3D’ was het thema van de veertiende editie van de netwerkborrel voor nachtdieren. Met animaties in 3D, een diepe filmtrailerstem die de zaal door denderde en MC Buttslammer als supersterdj. In zilveren pak met rode cape en blauwe glitterslip waar zijn buik overheen bolde. Aan lange rijen biertafels, gereserveerd voor medewerkers van clubs en feestorganisaties werd hutjemutje gezeten, de rest van de zaal stond vol en ook op het balkon zaten mensen. Een stuk drukker dan vorig jaar, vermoedelijk omdat dit keer veel vrijkaarten waren weggegeven. Mensen in het nachtleven laten betalen om ergens binnen te komen: dat is tevergeefs. Die komen alleen als het gratis kan, bleek maar weer.

Lees verder

Gouden Kabouter Awards 2010

Langdradige gezelligheid weer, zonet in Paradiso. Voor ik m’n Paroolstuk ga tikken hier vast de Kabouters van 2010 op n rij:

Media Kabouter:                        Partyflock

Twitter Kabouter:                      Joost van Bellen

Worst Dressed dj:                      Ille Bitch

Slechtste kapsel:                        Johnny de Mol

Dieptepunt van het jaar:          Michael Jackson RIP

Underground Kabouter:          De Bunker

Beste Artwork:                           Loveland Festival

Leipe Shit Ouwe Kabouter:     LeLe

Foute Kabouter:                        New Kids

Meest sexy in 3d:                      Ingy

Best Dressed:                             Tettero

Roze Kabouter:                         Italo Elite clubnacht

Favoriete dj duo/trio:             Boemklatsch

Beste dj in 3d:                           Dave Clarke

Ultimate buitenlandse dj:      Richie Hawtin

Toekomst Kabouter:                Sabotage (performance)

Beste nieuwe organisatie:       Kranck

Ultimate Live Act:                     Deadmau5

Master Club:                               Paradiso

Ultimate Set:                               Karotte & De man zonder schaduw in Studio 80

Hoogtepunt van het jaar:          Billie Jean op Awakings (gedraaid door Adam Beyer)

Lifetime Achievement:               DJ Per

Drags collecteren voor Aidsfonds

Parool, woensdag 2 december 2009.

Als accessoire paste de collectebus de meeste drags niet zo goed. Het lompe plastic was niet ingelegd met glimsteentjes of beplakt met veren. Het groen van de bus paste wel weer mooi bij de outfit van Gimmy More, die gisteravond een complet had samengesteld rond die kleur. Tule, veren, make-up. Rinkelen deed de bus wel lekker, en als de aandacht eenmaal was gevestigd op de verschijningen, dan kwamen de munten vanzelf uit de portemonnee.

Voor de vierde keer hielden de Begging Babes de collecte voor het Aids Fonds tijdens Lovedance, het jaarlijkse feest in Paradiso op Wereld Aidsdag. Omdat de organisatie het na zes edities tijd vond om het programma uit te breiden en meer heteropubliek aan te spreken was er nu ook een muziekprogramma in dj café Twstd en café de Balie. Bovendien was de verkleedpartij van de Begging Babes in Club Church voor iedereen toegankelijk. Nagenoeg niemand maakte van de kans gebruik om de cruise club in de Kerkstraat te bekijken, maar dat maakte het in de kleine kleedkamer niet minder gezellig. Fotografen drongen om beurten naar binnen om vast te leggen hoe laag over laag make-up werd aangebracht, een gladgeschoren hoofd onder een pruik verdween, en ballonnen in de jurkjes werden gefrut.

Lees verder

Zweterig backstage terwijl het publiek juicht

e5b9283_6630_4879_bec5_444356d2fd6d

Credit: Daniel Cohen. Mark Ronson backstage.

Parool, 6 oktober 2009

Concentratie, ontlading, zweet. Fotograaf Daniel Cohen stond ruim twee jaar achter het podium van Paradiso en de Melkweg. Om artiesten vast
te leggen in het moment tussen show en toegift.

De zanger van Kula Shaker kijkt doods de camera in. Zweet druipt van zijn gezicht, stropdas is losgetrokken. Pupillen gigantisch. Deze man is heel erg aan de dope, of heeft tijdens de show zoveel gegeven dat er niets van hem over is. Dit is wat fotograaf Daniel Cohen (30) voor ogen had toen hij zijn eerste fotoproject begon: het kwetsbare en glorieuze moment vastleggen tussen het laatste nummer van de show en de toegift. Het moment dat de zaal staat te juichen om meer, en de artiest even kan ontspannen. Of juist zijn best moet doen om de concentratie vast te houden. Zoals Mark Ronson, die, geleund tegen een muur, staart naar het niets terwijl hij een dik donker brouwsel drinkt uit een glas. “Op de achtergrond is een ruzie aan het ontstaan,” vertelt Cohen. “Tussen de muzikanten onderling. Vlak na de foto gaat Ronson zich ermee bemoeien.”
Heel dichtbij is Cohen gekomen. Tegen de zeventig artiesten heeft hij vastgelegd in de donkere gangetjes vlak achter de podia. Elke keer ging hij ’s middags naar Paradiso of de Melkweg. Soms stuurde productie van de zaal hem al weg: gaat toch niet lukken met deze groep. Maar meestal introduceerde de zaal Cohen bij de tourmanager. Zodat hij kon vertellen over zijn project. Hoe langer hij bezig was, hoe makkelijker het ging. Tot ze soms alleen nog maar wilden weten: wie heb je al gedaan? En als hij dan zei: Sinead O’Connor, Maceo Parker, Chaka Khan en The Kooks, dan was het al goed. Hoefde ze de foto’s niet eens te zien. “Dat vond ik wel jammer, ik wilde dan ook graag mijn kindje laten zien.”

Lees verder

Budt, de feestelijke marketing van een niet bestaand drankje

Parool, 5 september 2009

14_budt3-1

De stad hing deze week vol met een poster voor ‘het hotste drankje van
2010’, Budt. Gisteravond vond het brand-event plaats in Paradiso. Een
feest voor een merk dat niet blijkt te bestaan.

Vooral het filmpje met de zwoele pay-off ‘La llava para un bien tiempo’ was goed gedaan (‘vrij vertaald: de sleutel tot lekker gaan’). Een hoge kwaliteit reclame die wel heel veel leek op de filmpjes
van Bacardi. Dansende mensen, trommel muziek, een barman en een gestylde jongeman die Budt bestelt. De website van de ‘gebottelde versie van kwalitatief hoogstaande wodka gemixt met een eigen ontwikkelde, biologische energy-drink’ bleef daarbij wat achter. Een paar dagen voor het brand-event was er nog weinig informatie te vinden. “Ja, dat liep niet zo goed,” zegt Daan de Boer, ook bekend als dj Danny de Funk, en kortstondig lokale held als de zanger Tropical Danny. “We hadden te weinig geld om de website op tijd af te hebben.”

Lees verder