“Wij willen laten zien dat je wat kunt bereiken”

Parool, 7 december 2011

Vier Nederlands-Antilliaanse rappers gingen naar Curaçao om de kleine hiphopscene daar vooruit te helpen. En om zelf te leren. “Die tambú van de slaven, dat is gewoon hiphop man.”Image

Van een mistig en koud Nederland staan rappers Fresku en Gikkels anderhalve dag later op een schoolplein waar de lucht boven de grond trilt. Terwijl de zon op hen in hakt en de zweetdruppels langs de slapen parelen, bouwen scholieren van het KAP College een geluidsset op. Wanneer de bel van de pauze gaat stromen de leerlingen naar buiten, het plein op. De achterbak van een witte gedeukte auto vouwt zich uit tot broodjeskraam. Gikkels en Fresku, uit Amsterdam en Eindhoven, beginnen de eerste schoolpleinsessie van de vele deze week in Willemstad. Onwennig eerst nog, want kennen deze leerlingen hun wel? Weten ze wel dat ze op gaan treden? En verstaan ze wel Nederlands? Hoe goed kunnen ze deze jongeren, die zo op hen lijken, maar toch zo anders zijn, inschatten?

Lees verder

Advertenties

Jayh wil alles, en r & b als eerste

Parool, half augustus

Na wat stoere rapuitstapjes is de zoete, slicke, bronstige r & b zanger in Jayh weer op de voorgrond met zijn nieuwe album Jayh Jawson. Afgelopen weekend begon zijn promo-tour.

 In de sneakerwinkel kleven wat tienermeisjes tegen de wand. Ze checken meer hun telefoon dan dat ze naar zanger Jayh durven kijken die daar op een meter afstand van hen staat op te treden. Een haag van aangewandelde jongens, sommigen met een halve liter bier in hun hand, staat bij de ingang. Jayh, zanger en rapper uit Amsterdam-Noord is op promotietour voor zijn nieuwe album Jayh Jawson dat op 19 augustus uitkomt, en voor een gympenmerk. Druk is het niet in de winkel in de Amsterdamse Poort. Het regent onafgebroken, het is na sluitingstijd.

Jayh lijkt geen moeite te hebben met de lege ruimte die voor hem ligt. Hij houdt zijn zonnebril op, dat wel, maar verder lijkt hij totaal op zijn gemak. Hij kletst, maakt af en toe een praatje, danst door de ruimte en zingt vol overgave. Dan breekt, midden in een swingend nummer, de haag voor de ingang in twee. Een scootmobiel zoeft de winkel binnen. Erop een grijze dame. Middenin de winkel komt haar mobiel tot stilstand, haar schouders en handen gaan meteen ritmisch de lucht in voor een zittend dansje. Het publiek juicht en lacht. Jayh draagt het volgende nummer aan haar op. “Ik Leef, speciaal voor deze mooie dame.”

Lees verder

Elk festival zijn eigen muntje

Parool, zomer 2011

Zomer is festivalseizoen, en dat betekent dat op allerlei omheinde terreinen een eigen valuta wordt uitgeroepen. Elk feest heeft zijn eigen festivalmuntje, dat slechts tijdelijk iets waard is. Waarom eigenlijk?

Elke festivalganger kent dit moment: net als je het terrein af bent, ontdek je nog twee muntjes in je kontzak. Toch mooi twee keer ruim twee euro die prompt veranderen in waardeloos plastic. Thuis belanden de plastic vierkantjes of rondjes in de fruitschaal, waar ze de bodem zoeken bij al die andere festivalmuntjes die hun kans hebben gemist drank te worden. Waarom roepen steeds meer plekken hun eigen valuta uit? En wat de vindt de festivalganger er van?

Couponnen, bonnetjes, het systeem van één centraal afrekenpunt bestaat al heel lang, zegt Michiel Fransen, managing director van Dutchband. “Vooral in Nederland en België is dat al heel lang normaal.” Dat er op steeds meer munten komen, komt doordat er steeds meer festivals komen, zegt Fransen. En doordat andere plekken zien hoe het op festivals werkt, nemen andere lokaties het eigen, tijdelijke betaalsysteem over. Dutchband begon in 2001 en is inmiddels de grootste producent van Nederlandse festivalmuntjes, naar eigen zeggen voorzien ze tachtig procent van de muntjesmarkt in Nederland, en kan een miljoen muntjes per dag produceren in hun drukkerij. Het kantoor zit in Amsterdam, Dutchband probeert uit te breiden Europa in. Eerder deze zomer ging een Brits metalfestival over stag. “Daar werkten ze voorheen met bonnetjes die nat worden en aan elkaar blijven plakken,” zegt Fransen. In Duitsland gaat het vaak nog contant. “Ik was er laatst op een festival, hartstikke dikke rijen bij de bar.”

Lees verder

Excelsior verhuist naar Amsterdam

Het Parool, 3 mei 2011

Platenlabel Excelsior verhuist van Hilversum naar Amsterdam. Op 1 juli krijgt het label de sleutel van een pand in de Tolhuistuin.

Ook de opnamestudio van Frans Hagenaars, vaste producer van het label, verhuist naar het oude Shellcomplex in Noord, zegt Ferry Roseboom, platenbaas van Excelsior. Beggars, die de Nederlandse publiciteit doet voor labels als XL en Matador, verhuist mee naar hetzelfde pand, het oude Poortwachtershuis achterop het terrein van de Tolhuistuin.

Excelsior is Nederlands belangrijkste label voor alternatieve gitaarmuziek. Acts als Tim Knol, Moss, Spinvis, GEM en Alamo Race Track worden door het label uitgebracht.

Tussen de zalen die eind dit jaar moeten open gaan in de voormalige Shellkantine, die deels geprogrammeerd zullen worden door Paradiso, en de opnamestudio komen kabels te liggen zodat beeld en geluid geregistreerd kunnen worden. Artiesten die in de Tolhuistuin optreden en ook de studio in willen, kunnen op hinkelafstand terecht.

“Ik geloof heel erg in de synergie van de plek,” zegt Roseboom. Hij zag eerder al hoe kleine labels in Duitsland en Frankrijk zich weer midden in de stad vestigden. “Het leek mij ook leuk om op een plek te zitten waar reuring is. Met alle respect voor Hilversum, dat is geen plaats waar je lekker gaat hangen.”

De tijd dat labels dicht bij de media moeten zitten om hun artiesten te slijten is volgens Roseboom voorbij. “Al zal er altijd iemand naar de radiozender moeten blijven rijden.”

Het label bestaat binnenkort vijftien jaar. “Een mooi moment om terug te gaan naar Mokum, waar we begonnen.”

Nachtburgemeester: ‘dieptepunt vertrutting voorbij’.

Parool, 27 april 2011

Uitgaanders in Amsterdam geven het hoofdstedelijke nachtleven een 6,6. Dat blijkt uit de Nachtmonitor die nachtburgemeester Isis vandaag presenteert aan de burgemeester.

Paradiso is verreweg de populairste club, gevolgd door Trouw en Studio 80. Het gemiddelde bedrag dat op een nacht uitgegeven wordt is 56 euro. En over het aanbod van kroegen en café’s zijn meer mensen zeer tevreden (63% van de ondervraagden) dan over de clubs in de stad (47%).

Nachtburgemeester Isis van der Wel liet het onderzoek uitvoeren door onder meer The Choice, bureau voor marktonderzoek. Ruim 2200 mensen, van zowel binnen als buiten de hoofdstad, vulden de internet-enquete met vragen over het Amsterdamse nachtleven in. Deelnemers werden geworven via allerlei media.

Opvallend is dat, ondanks de regelmatige berichten over geweld in het uitgaansleven, slechts 5% van de ondervraagden zich onveilig voelt ’s nachts. Homoseksuelen voelen zich wel vaker onveilig (11%) dan heteroseksuelen (4%). Dat ruim de helft (58%) in het afgelopen jaar wel eens (verbaal) geweld heeft meegemaakt doet daar kennelijk niks aan af. De ingrepen van de overheid om de openbare ruimte veiliger te maken wordt verschillend beoordeeld. Bijna de helft (48%) van de mensen die de enquete invulde voelden zich helemaal niet veiliger door camera toezicht, 33% wel. Bijna de helft (44%) denkt dat de veiligheid toeneemt als de politie preventief fouilleert.

INTERVIEW

Isis van der Wel, ook bekend als dj Isis, werd in februari 2010 voor twee jaar verkozen tot nachtburgemeester van Amsterdam. Met de Nachtmonitor wil ze iets tastbaars hebben om mee naar de beleidsmakers te stappen.

Met welke uitkomsten sta je straks sterk bij wethouders?

“Het is goed om te kunnen laten zien dat 86% van de mensen die uitgaan in Amsterdam voorstander is van de verruiming van de openingstijden. De beslissing van de gemeente om dat te doen komt dus als geroepen.”

Met welke cijfers ga je nog meer zwaaien?

“Mensen hebben aangegeven dat ze outdoorfestivals (94%) en Koninginnenacht (91%) heel belangrijk vinden. Ik begrijp goed dat de overheid iets moet met de dronken massa die zich misdraagt, maar het kan niet zo zijn dat daarom de vrijheid van Amsterdammers ingeperkt wordt. Dat Koninginnenacht om vier uur moet ophouden, en er maar één alcoholische consumptie per persoon verkocht mag worden. Ik wil hameren op het belang van een vrij moment in het jaar, van een nacht en dag waarop mensen de touwtjes kunnen laten vieren.”

Het raportcijfer is in de Nachtmonitor helaas niet uitgesplitst naar leeftijd. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers is dertig, best oud voor uitgaanspubliek. Zitten er niet veel mensen tussen die het allemaal al wel gezien hebben?

“Het zou interessant zijn om de rapportcijfers naar leeftijd uit te splitsen. Ik ga kijken of we die gegevens nog kunnen destilleren.”

Lees verder

Feestjes met eigen groep goed voor integratie

Parool, 1 februari 2010

Behalve partyscenes die zich onderscheiden in muziek, van techno tot r&b, zijn er ook scenes die zich onderscheiden op afkomst van de bezoeker. Donderdag 3 februari promoveert Simone Boogaarts-de Bruin op haar onderzoek naar deze ‘ethno-parties’ in Nederland. “In de Turkse scene is het deurbeleid ook streng.”

“Ik weet niet of ik sommige Turkse feesten zelf wel in zou komen zonder gastenlijst, die hebben erg trendy kledingvoorschriften.,” lacht Boogaarts-de Bruin. Tussen het begin van haar onderzoek in 2004 en het inleveren van haar proefschrift vorig jaar, kreeg ze drie kinderen. “In de tijd dat ik zelf veel ging stappen ging ik naar feesten waar alternatieve muziek gedraaid werd, grunge was het toen.”

Het was niet de drang om te feesten die de antropoloog op het onderwerp bracht, dat was onder andere de ophef over het deurbeleid. “Er was toen veel gedoe over in de media, en iedereen riep maar wat. Dat veel Marokkaanse jongeren niet wisten hoe ze zich moesten gedragen in een club. Maar niemand had nog onderzoek gedaan naar het daadwerkelijke uitgaansgedrag van die jongeren of hen om hun mening en ervaring gevraagd.”

Een van de dingen waar ze achterkwam: ook in de ethno-scenes wordt een stevig deurbeleid gevoerd. Ethno-parties richten zich op jongeren van een bepaalde afkomst, Boogaarts-de Bruin onderzocht de Asian, Turkse en Marokkaanse scene. Maar dat betekent niet dat iedereen van die afkomst ook binnenkomt. In de Turkse clubscene mogen mannen alleen naar binnen als ze een vrouwelijke date meebrengen, zodat de man-vrouw verhouding in balans blijft. Maar ook om ongewenste types te weren. Zoals een clubgangster van Turkse afkomst het verwoordt in het proefschrift : ‘als een man geen date kan vinden, dan betekent het dat hij geen vrouwelijke vrienden heeft en dat de vrouwen in zijn familie niet uit mogen. Zulke ouderwetse types wil je niet op een feest.”

Lees verder