Elk festival zijn eigen muntje

Parool, zomer 2011

Zomer is festivalseizoen, en dat betekent dat op allerlei omheinde terreinen een eigen valuta wordt uitgeroepen. Elk feest heeft zijn eigen festivalmuntje, dat slechts tijdelijk iets waard is. Waarom eigenlijk?

Elke festivalganger kent dit moment: net als je het terrein af bent, ontdek je nog twee muntjes in je kontzak. Toch mooi twee keer ruim twee euro die prompt veranderen in waardeloos plastic. Thuis belanden de plastic vierkantjes of rondjes in de fruitschaal, waar ze de bodem zoeken bij al die andere festivalmuntjes die hun kans hebben gemist drank te worden. Waarom roepen steeds meer plekken hun eigen valuta uit? En wat de vindt de festivalganger er van?

Couponnen, bonnetjes, het systeem van één centraal afrekenpunt bestaat al heel lang, zegt Michiel Fransen, managing director van Dutchband. “Vooral in Nederland en België is dat al heel lang normaal.” Dat er op steeds meer munten komen, komt doordat er steeds meer festivals komen, zegt Fransen. En doordat andere plekken zien hoe het op festivals werkt, nemen andere lokaties het eigen, tijdelijke betaalsysteem over. Dutchband begon in 2001 en is inmiddels de grootste producent van Nederlandse festivalmuntjes, naar eigen zeggen voorzien ze tachtig procent van de muntjesmarkt in Nederland, en kan een miljoen muntjes per dag produceren in hun drukkerij. Het kantoor zit in Amsterdam, Dutchband probeert uit te breiden Europa in. Eerder deze zomer ging een Brits metalfestival over stag. “Daar werkten ze voorheen met bonnetjes die nat worden en aan elkaar blijven plakken,” zegt Fransen. In Duitsland gaat het vaak nog contant. “Ik was er laatst op een festival, hartstikke dikke rijen bij de bar.”

Lees verder

Advertenties

Sullivan’s List: de 100 bizarre tradities zijn getikt

Pfff, het was even doortrekken maar ze zijn uit mijn vingers. Honderd bizarre tradities overal ter wereld. Van tomaten gooien in Spanje (zie foto) tot vechtende vrouwen in Bolivia op de jaarlijkse Tinku. Van zwemmen in ijswakken in Moermansk tot kamelenraces in Kenia. Honderd stuks voor het boek: Sullivan’s List: 100 bizarre tradities.

Duurt nog een paar maanden voor jullie het kunnen lezen, in mei 2011 moet het te koop zijn. Ondertussen zijn de online varianten van Sullivan’s List al opgetrokken. Twitter en Facebook. Vertel ons welke festivals ik gemist heb!

Alle foto’s in het boek worden trouwens foto’s die we gevonden hebben op Flickr en van de fotografen mogen gebruiken. Yessyess, crowdsourcing voor zoiets ouderwets als een boek.

Appelsap 2010: hiphop met hippie-feel

Parool, maandag 2 augustus

Foto van 3voor12

Een simpele blockjam is Appelsap al lang niet meer. Gisteren kwamen er duizenden mensen langs in het Oosterpark, op de tiende verjaardag van het gratis hiphopfestival.

‘Fock Wachten’. Het spandoek met die tekst zag er haastig in elkaar geknutseld uit en leek even te slaan op het enorme gedrang om aan drank te komen. Barren en eettentjes waren een paar uur lang slechts bereikbaar voor doordouwers, zo druk was het gisteren op Appelsap in het Oosterpark. Maar daar werd ook een spandoek met Slordig opgestoken, een verwijzing naar de mixtape van de twee artiesten op het podium, Jayh en Adje. En tijdens het bouncende nummer Fock Wachten, met producer Reverse op de beats, werden net als in de clip kokers met rood rokend vuurwerk omhoog gehouden.

Het gratis hiphopfestival vierde gisteren haar tienjarig bestaan met een negende editie, Appelsap was er in 2007 en 2008 tussenuit. Lokale helden waren, zoals altijd, de belangrijkste peiler van de dag. En iedereen trekt zijn eigen publiek. Dertigers en veertigers die er tien jaar geleden ook al bij waren kwamen nu met buggies en babies, hipsters, hiphoppers en bling bling, alles liep gisteren door elkaar. Vanuit de Bijlmer, IJburg en zelfs ver buiten de stad waren ze naar het Oosterpark gekomen.

Lees verder

Zelfs Plasterk laat zich schminken op t Magneetfestival

Parool, maandag 12 april 2010

Voormalig minister Ronald Plasterk had wat vrolijke schmink rond zijn ogen laten kwasten. “De controle uit handen geven en vertrouwen, daar draait het Magneetfestival om.”

De politicus hield het openingspraatje van de groots opgezette try-out van het Magneetfestival, gisteren in Trouw. Motto van het festival: ‘no spectators, only participants’. Iedereen verkleden, schminken en als je op het podium wil en de andere festivalgangers willen dat ook, dan sta je er.

Plasterk, die vertelde initiatiefnemer en spring in ’t veld Jesse Limmen (1974) al jaren lang te volgen, zei dat de politiek er wat van kan leren. “De Magneetbar op Lowlands ging over participeren, meedoen, het publiek deelgenoot maken. Dat kan alleen als je bereid bent een deel van de controle te verliezen. En je durft te vertrouwen dat het toch goed gaat.”

De decorploeg had Trouw omgetoverd van industriële loods tot kleurrijk ditjes en datjes honk. Hier een houten keet beverfd met rare tekeningen en teksten, daar lijnen wasgoed en overal vlaggen en borden. Beneden traden bands en dj’s op in een oerwoud van planten en plastic. De twintigers en dertigers, een flink deel met schmink of in lekker gekke pakjes, kwamen er ondanks de zondagmiddag behoorlijk in beweging. Het bier kwam gewoon uit de ijskast, maar de wodka werd geschonken via ingenieuze apparaten.

Lees verder

Nieuw dance-festival in Amsterdam genekt door stroperige ambtenarij

Parool, 10 maart 2010

Een nieuw dance-evenement in het Amsterdamse Bos gaat niet door wegens stroperigheid bij de gemeente Amstelveen.

Boekingsbureau Mojo wilde op 3 juli dit jaar het dance-event 1 day out houden in het Amsterdamse Bos, maar voelde zich twee weken geleden gedwongen de vergunningsaanvraag in te trekken. “We zijn hier al heel lang mee bezig,” zegt Lian van Leeuwen van Mojo. “De gemeente Amstelveen nam maar geen beslissing over de vergunning, en kon ook niet aangeven wanneer die beslissing wel genomen zou worden.” Daardoor kon Mojo naar eigen zeggen niet anders dan het evenement opheffen. “Als je iets goed neer wil zetten dan moet je op een gegeven moment zeker weten of het doorgaat of niet. De artiesten moeten ook worden geboekt.”

De gemeente Amstelveen meldt: “de overleggen waren nog niet afgerond.” De vraag waarom de overleggen zo lang duurden blijft onbeantwoord.

Het Amsterdamse Bos, de dienst van de gemeente Amsterdam die verantwoordelijk is voor het recreatiegebied, is teleurgesteld. “We vinden het belangrijk om ook jongeren naar het Bos te trekken,” zegt Judith Pieters van het Amsterdamse Bos. Ten zuiden van de A9 wordt momenteel met Amsterdams geld een nieuw terrein geprepareerd voor grote evenementen, Het land van Bosse. “1 day out zou het eerste evenement daar zijn geweest. Bovendien staat het Amstelveens beleid twee dance-events per jaar toe,” zegt Pieters. De andere vergunning is al vergeven aan het festival A Day at the Park.

Mojo gaat proberen om in 2011 het festival voor tienduizend mensen alsnog neer te zetten. Welke acts bijna geboekt waren wil Van Leeuwen niet zeggen, behalve dat de Britse act Underworld in optie was. Op het festival moest ‘de Lowlandskant van dance’ te horen zijn, met veel live-acts.

Stilte was ’t spannends op 5daysoff

Artikel Parool, maandag 8 maart 2010. Met Sander Kerkhof.

De stilte was op dancefestival 5daysoff het spannendst. Een half uur duurde de stroomstoring in Paradiso, zaterdagnacht.

De Italiaanse electropunkers The Bloody Beetroots waren net bezig om de uitverkochte zaal gek te maken met hun mix van rock en pompeuze melodieën, toen het geluid uitviel. Naarmate de stilte, opgevuld door morrend publiek en vallende plastic glazen, langer duurde, werd het spannender: zou het probleem worden opgelost? Een half uur later sprongen de gemaskerde mannen weer achter hun instrumenten. En zodra hun trancy/DC-stijl weer door de boksen klonk ontplofte het publiek.

Aan enthousiast dansers geen gebrek bij deze editie van 5daysoff. Bijna alle nachten, van woensdag tot en met zondag in Paradiso en de Melkweg, waren uitverkocht. Dubstepfeest Oi!, donderdag in Paradiso, was propvol met muziekliefhebbers. Als hongerige kippen drongen ze voor het podium, borst vooruit, neus in de lucht, elke donkere dreun in het lijf opnemend. Het genre met de donkere diepe bassen lijkt op het festival inmiddels net zo populair als techno.

Lees verder

Maskers: geen superster maar superheld

Artikel Kunstbijlage Parool 3 maart met Sander Kerkhof

Doom, The Bloody Beetroots en Redshape: drie artiesten die gemaskerd optreden tijdens het dancefestival 5daysoff dat vanavond begint. Een mysterieus uiterlijk brengt steevast de geruchtenmachine opgang. Fijne reclame.

Gaat donderdag de echte Doom schuil achter het masker, of betreedt een nepperd het podium tijdens 5daysoff? Fans vroegen de afgelopen weken Paradiso om een garantie de echte Doom, Amerikaanse undergroundrapper, te zullen zien optreden. En om de verzekering geld terug te kunnen krijgen als iemand anders met het stalen gezichtsmasker de microfoon zou vasthouden.

“De geruchten op internet over een nepDoom verspreiden zich als een kankergezwel,” zegt Kees Heus van Paradiso, die de rapper geboekt heeft. “Maar we weten zeker dat we de echte Doom hebben. We hebben een werkvisum geregeld dus we hebben een kopie van zijn paspoort.”

Daniel Dumile, zoals Doom echt heet, had al voor hij twaalf jaar geleden gemaskerd ging optreden een cultstatus bereikt met de groep KMD, maar het stalen masker heeft bijgedragen aan het mysterie rond de artiest en de spanning die hangt rond zijn schaarse shows. Dat geldt ook voor de andere twee gemaskerde artiesten die optreden tijdens het electronische muziekfestival in Paradiso en de Melkweg. De Duitse technoproducer Redshape, met een masker van een glad, glanzend rood expressieloos gezicht, en het Italiaanse springpunkhouse duo The Bloody Beetroots die zich op het podium nooit laten zien zonder hun zwarte nylonkousen met witte driehoeken over de ogen, krijgen extra aandacht juist omdat ze hun gezicht niet laten zien.

Lees verder