“Ik houd niet van burgerlijke dingen”

Parool, 27 oktober. Rubriek: geld moet rollen

Casper Reinders (41) is horeca ondernemer en verzamelaar van vintage, antiek en rariteiten. Voor zijn eigen zaken, zoals Jimmy Woo, Lion Noir en Ludwig II zocht hij zelf de kunst, de meubels en de decoratiestukken bij elkaar op markten over de hele wereld.

Papoea beelden

“Ik kom uit een familie van verzamelaars, ging van jongs af aan al met mijn moeder antiek kijken. Toen ik vijftien, zestien was ben ik begonnen met Papoea beelden. De voorouderbeeldjes van de Papoeas zien er uit als een soort ruimtewezens, heel mooi. Ik werkte dan de hele zomer bij een hoveniersbedrijf, verdiende ik in de maand iets van duizend gulden. En dat gaf ik uit aan dat soort beeldjes, ze waren zo’n tweehonderd gulden per stuk. Gelukkig heb ik ze nooit verkocht, ik heb ze onlangs terug gezet in mijn kasten.”

 Meest recente aankoop

“Een De Sede bank voor thuis, zo een met die verticale slangencomponenten. In het zwart. Ik heb hem gekocht in Antwerpen. Nieuw, kost ‘ie iets van dertig duizend euro heb ik begrepen. Belachelijk, zou ik zelf nooit kopen. Dit is echt een vintagebank, komt uit de jaren zeventig. In deze staat zou hij in Nederland twintigduizend opleveren. In België was ‘ie vijftien. Omdat ik heel veel bij die mensen kocht, kreeg ik ‘m voor tien. Maar het was eigenlijk voor een klant voor ons. Die besloot dat ‘ie m toch niet kon gebruiken en verkocht hem toen aan mij voor zeven. Zo koop ik ongeveer alles wat ik koop. Mijn geld zit in mijn zaken, dus ik moet slim kopen.”

Straaljager

“Een jaar heb ik hem laten staan in de winkel, zo’n rommelwinkel in De Negen Straatjes. Ik had steeds geen geld, hij was vijfhonderd euro, dacht steeds, mwah ik weet het niet. Maar elke keer als ik ging kijken stond hij er nog. Alsof hij voor mij bestemd was. Het is een model uit de jaren vijftig, zo groot als een onderarm. Die modellen werden door de producent geschonken aan generaals van landen die zo’n vliegtuig bestelden. Voor op je bureau. Ik zou het echt erg vinden als ik hem kwijt raakte, terwijl ik verder niet zoveel aan spullen hecht. Al klinkt dat gek misschien.”

Nog hebben

“Ik wil al vier jaar hele mooie blinds kopen voor onze ramen thuis, daar hangen nu nog Ikea-gordijnen. Ik weet ook precies wat ik wil hebben, maar dat kost best veel geld. En elke keer maak ik dan toch de keus voor zo’n bank bijvoorbeeld. Elke keer is er iets waarvan ik denk: dat is veel gaver, en dan interesseren die gordijnen me in een keer niets meer.”

Piemels

“Mijn motto is: als mijn werkster het eng of bizar vindt, dan is het goed. Ik houd niet van burgerlijke dingen. Dus ik heb ook een hele antieke piemelcollectie uit Thailand. Ik ben zo hetero als ik weet niet wat, dus sommige mensen vinden dat gek. Ik heb ze bijna allemaal gekocht bij antiquairs in Thailand. Een deel van de collectie staat nu in de vitrine van mijn zaak Ludwig II in de Reguliersdwarsstraat. De mooiste vindt ik een piemelketting, die droegen monniken aan hun broek. Die waren voor een mooi leven, veel rijkdom, dat soort dingen. En er liggen allemaal vrouwen over die piemels, heel grappig.”

Babykleren

“Voordat mijn zoon geboren werd heb ik voor hem een vintage Levi’s Red gekocht in New York. Die was zo mooi, een broekje van dertig jaar oud, prachtig versleten. Ik had hem gezien toen de winkel dicht was, dat is heel irritant. Bleek ‘ie driehonderd dollar. Dan denk je wel, oeeeeiii, koop ik nu een babybroekje van driehonderd dollar?! Mijn zoon is er allang weer uitgegroeid. Eigenlijk moet ik hem terugbrengen. Voor vierhonderd dollar, haha.”

Mooiste cadeau

“Van mijn vriendin heb ik vorig jaar een modelkerk gekregen. Helemaal van leisteen gebouwd, heel verfijnd. Zo groot als een tafel, dus daar staat hij ook op, in mijn huis. Het was wel mijn idee, haha. Ik had hem gevonden hier in Amsterdam. Bij Nelis op de Roelof Hartstraat. Die heeft de mooiste spullen.”

Nike

“Ik heb ook een tijd Nike Air Max 1 verzameld. Iets van tweehonderd paar heb ik, waaronder een paar hele bijzondere. Staan in de kelder, ik doe er niks meer mee. Zonde eigenlijk. Misschien moet ik ze weg doen. Schrijf maar op: ik doe ze weg. Maat 44.”

Rolex

“Ik houd helemaal niet van patser dingen, maar oude Rolexen… Ik heb voor mijn vriendin ook een vintage Rolex gekocht, uit de jaren vijftig. In Turkije, op de Bazar. Dat is natuurlijk gevaarlijk, maar ik wist dat het een echte was. Ik heb hem voor duizend euro gekocht, en hier heb ik ‘m wel getest. Een zelfde soort lag hier voor 2200 euro in de winkel.”

Beste vondst

“De meest geniale vondst was de partij oude Franse terrastafels en -stoelen. In één klap de terrassen voor Bo Cinq, Lion Noir en Ludwig. Had ik voor zevenenhalfduizend euro drie terrassen staan waar je anders tienduizend per terras kwijt bent. En ik vind ze zoveel karakter hebben.”

Auto

“Ik ben niet geïnteresseerd in auto’s. Ik rijd een mooie hoor, een tien jaar oude Rangerover. Aan een nieuwe auto kopen staat me tegen dat je de garage uitrijdt en hij meteen de helft minder waard is. Ik weet zeker dat van alle spullen die ik ooit gekocht heb de gemiddelde waarde minimaal verdubbeld is. Dat geeft een lekkerder gevoel. En het is ook beter dan je geld op de bank hebben staan.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s