De klare lijnen en grappen van Stefan Glerum

Parool, 24 februari 2010

Rechte lijnen met kroontjespen, en geometrische figuren, ingekleurd met ecoline of de computer. Maar in de georganiseerde wereld van Stefan Glerum zit altijd een grapje.

Stefan Glerum (27) grapt graag met vrienden, een scheut ironie erbij, over exorbitant succes en rijkdom, in de hiphopcliché’s. Vandaar de stapeltjes klinkende munten, een champagne fles, een ring met diamant en een velg, die steeds terugkomen zijn serie High Rollers Only. De serie is, met ouder werk, te zien in de solo-expositie High Rollers Only in galerie Artpocalypse Collective in de Tweede Laurierdwarsstraat. Op de poster die hij voor de expo maakte staan die nieuwerwetse symbolen op een ouderwets schild, omringd door een ouderwetse sportwagen, dobbelstenen en kreeften. Eronder gedrapeerd een gouden horloge dat op ‘kwart over party’ staat.

Glerum houdt van Art-Deco, de klare lijn zoals Kuifje tekenaar Hergé en Joost Swarte die gebruiken en Bauhaus. Die stijlen combineert hij met zijn eigen leven en fantasiewereld. Met potlood tekent hij een grid. Dan schets hij er met potlood zijn tekening overheen, waarna hij het definitief maakt met kroontjespen. Daarna kleurt hij in met ecoline. Of met de computer.

De Amsterdammer is illustrator, vormgever, kunstenaar. “Waar het een begint en ophoudt is mij ook niet duidelijk.” Nadat hij in 2008 afstudeerde aan de Sint Joost Academie in Breda keerde hij terug naar Amsterdam. In korte tijd heeft hij zich tot bekendheid getekend. De Paroollezer kent hem van de cover die hij maakte voor de Scholengids van vorig jaar. Glerum begon met het maken van flyers voor feesten van vrienden. “Ik tekende toen nog met potlood, maar dat werkt niet voor flyers. Het moest meer schreeuwen. Toen heb ik de kroontjespen weer gepakt. Ben ik ermee gaan spelen. In de nabewerking is er ook meer mee mogelijk.”

De kroontjespen en klare lijn had hij leren kennen van de meester zelf, Joost Swarte. In het jaar na de middelbare school, ‘waarin ik niet zoveel deed want ik was te laat geweest met me inschrijven voor de academie’, had een kennis hem aan een baantje geholpen. Assistent zijn van Joost Swarte, een paar dagen in de week. Archiveren, broodjes halen, koffie zetten. “Ik kende zijn werk toen nog niet, was wel al geïnteresseerd in avant-gardistische stromingen uit de jaren twintig en dertig en typografie uit die tijd,” zegt Glerum. “Bij hem zag ik dat je strakke lijnen kunt combineren met stripfiguren.” Dat iedereen die zijn werk nu ziet aan Swarte denkt, vindt Glerum niet erg. “Zodra je diezelfde techniek gebruikt, de geometrische opzet en de klare lijnen, dan lijkt het op elkaar.”

Op de expo hangt zijn werk in opdracht en vrije werk door elkaar. Op zijn vrije werk zien we behalve de symbolen van weelde een vliegtuig en snelle auto’s. Zou met sexy  vrouwen de inhoud van een mannenblad compleet zijn, in het werk van Glerum ontbreken die. “Ik kan het wel hoor, soms moet het voor een flyer. Maar ik vind het niet interessant. Een mollige huisvrouw is dankbaarder dan een mooi meisje.” Als kind was Glerum ook bezig met vliegtuigen en auto’s en ridders. “Ik maakte heel veel bouwpakketten. En wilde het liefst naar Los Angeles om daar voor films ruimteschepen te ontwerpen. Ik geloof dat ik steeds vaker uit dat vaatje tap. Gewoon zoals vroeger op de rommelzolder.” Het zijn nog steeds zijn fantasieën. In de tekeningen zit hij zelf achter het stuur, ‘en een vrouw achterin opgesloten’. Een werk is voor Glerum pas een goed werk als hij er zelf om moet grinniken. Wie goed kijkt ziet uit de racewagens een snoer hangen dat naar een stopcontact leidt.

Met zijn humor, flyer-ontwerp en commercieel werk lijkt Glerum veel op Parra, die vorig jaar de Amsterdamprijs won. Parra komt terug in Glerum’s werk ‘7 deadly sins’. Het stripje waarin Glerum overal Parra tegenkomt, op een flyer, op een sneaker op een hip blog, verbeeldt Jaloezie.

Net als Parra zweeft Glerum tussen de vakjes commercieel, opdrachtwerk en kunst. De strakke, abstracte stijl die hij ontwikkelde voor de posters van Dog Day Disco, een feest in Paradiso, ‘bleek commercieel ook interessant’. Hij hield er onder andere een klus voor een whiskeymerk aan over. Een print van de Dog Day Disco serie hangt ook op de expo. “Een poster voor een opdrachtgever kan net zo goed kunst zijn, als ik de vrije hand heb gekregen,” zegt Glerum. Al blijft het aftasten. “Laatst was ik op een kunstbeurs. Sommige mensen vroegen of ik dat feest Dog Day Disco zelf verzonnen had, voor de poster. Dan bestudeer ik wel hun gezichten om te zien wat ze ervan vinden wanneer ik zeg dat het een poster van een echt feest is.”

Stefan Glerum

High Rollers Only

Tot 19 maart in Artpocalypse Collective

Tweede Laurierdwarsstraat 64

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s