Feestjes met eigen groep goed voor integratie

Parool, 1 februari 2010

Behalve partyscenes die zich onderscheiden in muziek, van techno tot r&b, zijn er ook scenes die zich onderscheiden op afkomst van de bezoeker. Donderdag 3 februari promoveert Simone Boogaarts-de Bruin op haar onderzoek naar deze ‘ethno-parties’ in Nederland. “In de Turkse scene is het deurbeleid ook streng.”

“Ik weet niet of ik sommige Turkse feesten zelf wel in zou komen zonder gastenlijst, die hebben erg trendy kledingvoorschriften.,” lacht Boogaarts-de Bruin. Tussen het begin van haar onderzoek in 2004 en het inleveren van haar proefschrift vorig jaar, kreeg ze drie kinderen. “In de tijd dat ik zelf veel ging stappen ging ik naar feesten waar alternatieve muziek gedraaid werd, grunge was het toen.”

Het was niet de drang om te feesten die de antropoloog op het onderwerp bracht, dat was onder andere de ophef over het deurbeleid. “Er was toen veel gedoe over in de media, en iedereen riep maar wat. Dat veel Marokkaanse jongeren niet wisten hoe ze zich moesten gedragen in een club. Maar niemand had nog onderzoek gedaan naar het daadwerkelijke uitgaansgedrag van die jongeren of hen om hun mening en ervaring gevraagd.”

Een van de dingen waar ze achterkwam: ook in de ethno-scenes wordt een stevig deurbeleid gevoerd. Ethno-parties richten zich op jongeren van een bepaalde afkomst, Boogaarts-de Bruin onderzocht de Asian, Turkse en Marokkaanse scene. Maar dat betekent niet dat iedereen van die afkomst ook binnenkomt. In de Turkse clubscene mogen mannen alleen naar binnen als ze een vrouwelijke date meebrengen, zodat de man-vrouw verhouding in balans blijft. Maar ook om ongewenste types te weren. Zoals een clubgangster van Turkse afkomst het verwoordt in het proefschrift : ‘als een man geen date kan vinden, dan betekent het dat hij geen vrouwelijke vrienden heeft en dat de vrouwen in zijn familie niet uit mogen. Zulke ouderwetse types wil je niet op een feest.”

Donderdag promoveert Boogaarts-de Bruin met haar onderzoek, in de Agnieten kapel van de UvA. Een van haar conclusies is dat de feesten een duidelijke functie hebben voor de integratie. “Dan bedoel ik niet de betekenis die de politiek gebruikt, integratie als aanpassing, maar in de zin van geaccepteerd worden en je geaccepteerd voelen in de samenleving .”

Boogaarts-de Bruin bakende haar onderwerp af tot feesten die georganiseerd worden in reguliere clubs, dus clubs waar de nacht erna weer een heel ander publiek de tap leegdrinkt. “Etnische feestorganisatoren hebben een plek verworven in die clubs, en op die manier hebben clubs kennis gemaakt met nieuwe groepen jongeren.” In haar onderzoek vertelt iemand dat de portiers van sommige clubs eerst sceptisch waren over het organiseren van een Turks feest in hun club. Doordat ze tijdens de Turkse feesten er achter kwamen dat het wel mee viel, werden de portiers ook relaxter tegen deze bezoekers. Feestvierders en organisatoren vertelden dat ze trots en blij waren dat ze de clubeigenaren konden laten zien hoe leuk hun feesten waren. Vooral in de Marokkaanse en Turkse scene, waar ze in tegenstelling tot op de Asianparties, andere muziek draaien dan in het reguliere nachtleven te horen is.

Het feesten in de eigen groep werkt ook emanciperend. Meisjes die niet uit mogen, mogen voor het eerst wel uit in de veiligheid van de besloten eigen kring. Van daar is de overstap naar het reguliere nachtleven vervolgens gemakkelijker te maken. “Mijn onderzoek gaat alleen over de jongeren die op de feesten komen,” benadrukt Boogaarts-de Bruin, “dus niet over de jongeren die nooit uit mogen of gaan, en ook niet over de jongeren die alleen in het reguliere nachtleven uitgaan.” Aziatische meisjes mochten in de jaren tachtig nauwelijks uit, begonnen eind jaren tachtig / begin jaren negentig met de Asian Parties en inmiddels is er voor hen nauwelijks meer een grens tussen de Asian feesten en andere feesten. Voor sommige Turkse meisjes gelden de feesten in de eigen scene nog wel als eerste toegestane halte in het uitgaan, net als voor veel Marokkaanse meisjes, die ook naar aparte vrouwenfeesten kunnen, die de onderzoekster sprak.

De controle binnen de groep op die feesten is groot. “Meisjes die net de scene instappen voelen zich daardoor juist veilig op de feesten, zeggen bijvoorbeeld dat ze weten dat ze er nooit in hun billen geknepen worden omdat iedereen elkaar kent en op hen let,” zegt Boogaart-de Bruin. Maar veel meiden die al langer naar zulke feesten gaan, die ervaren het als benauwend dat iedereen hen in de gaten houdt.”

Boogaart-de Bruin denkt dat de behoefte aan ethno-parties blijft, vooral als er muziek gedraaid wordt die op andere plekken niet te horen is. “Maar ik denk ook dat als de jongeren zich meer welkom voelen in de maatschappij, dat ze dan eerder opgaan in het reguliere nachtleven dan wanneer de verschillen benadrukt blijven worden.” Het zou ook kunnen dat de muziek uit de Turkse en Marokkaanse scenes doorsijpelt naar andere feesten. “Dat is er al wel, zoals tijdens Hutspot in Paradiso, maar dit feest wordt nu nog alleen bezocht door een beperkt en vooral multicultureel geïnteresseerd publiek. Meerdere jongeren zeiden dat ze zouden willen dat er FunX feesten waren.” FunX is de radiozender voor Randstedelijke jongeren, waar in hetzelfde uur rustig Nederlandstalige r&b, Turkpop, Amerikaanse hiphop en Arabische muziek gedraaid wordt. “Veel jongeren hebben nu diverse vriendengroepen, ga maar kijken op de Kalverstraat. Ze willen ook elkaars muziek horen, en hun cultuur delen. Voor een deel gebeurt het al, maar het is aan feestorganisatoren om daar verder op in te spelen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s