Boek vol reisreportages in muziekland

Artikel in Parool

Smerige tourbusjes, vertraagde vluchten, een promotor die hoeren regelt. Het boek Over de Grens beschrijft in twintig verhalen de successen van Nederlandse popmuzikanten in het buitenland.

Acht uur reizen en dan optreden voor net zoveel mensen. Spelen op slechte apparatuur. Spelen in een zaal die te laag is om fatsoenlijk te springen. Net genoeg betaald krijgen om de taxi terug naar het hotel te kunnen nemen.

Pop-journalist Gert-Jaap Hoekman bundelde de popverhalen die hij eerder schreef voor Revu tot een boek, Over de Grens. Hij breidde de verhalen wat uit, voegde er een aantal aan toe. Steeds reisde hij met de muzikanten mee hun droom achterna. Mee naar Sint Petersburg met Textures, naar Indonesië met Van Katoen, de woestijn in het Zuiden van Noord-Amerika in met Kraak en Smaak, bezocht het kapotgeschoten Sarajevo met Voicst. Het boek geeft een mooi overzicht van Nederlandse popmuzikanten die op dit moment iets bereiken in het buitenland of daar keihard voor aan het vechten zijn.

Soms kreeg Hoekman de dramatische spanningsboog eenvoudig aangeleverd. Zoals in het geval met Aux Raus. Het Amsterdamse gabberpunkduo ging naar Colombia, op uitnodiging van een fan. Hun optreden moest zijn ex-vriendin ervan overtuigen bij hem terug te keren. Al voor het concert gingen twee geluidsmannen met elkaar op de vuist om te bepalen wie er later aan de knoppen mocht zitten. En tijdens het optreden, waar veel te weinig mensen naartoe kwamen om uit de kosten te komen, viel het geluid uit.

Maar vaker draait het voor de muzikanten om wachten. Wachten op de soundcheck, wachten op moment van de show. En, zoals Hoekman schrijft in het verhaal over Voicst, ‘met op een goede tweede plek: haasten, om vervolgens op de plek van bestemming te komen, waar je erachter komt dat je alsnog moet wachten’. En dan gebeurt er niet zo heel veel op zo’n tour: wachten, soundchecken, wachten, spelen, interactie met publiek en een eventuele fan en weer reizen. En daar valt ook niet in heel veel variaties over te schrijven.

Het is de heroïek van najagen van avontuurlijke dromen waar Hoekman door gefascineerd is en waar hij in frisse, observerende stijl over schrijft. Bijna al zijn verhalen zijn reportages waarin hij de lezer laat meereizen met de band die de wereld wil veroveren. Hij waagt zich niet aan psychologische duidingen van wat hardcoreband No Turning Back nou drijft tot het optreden in Koreaanse holen. Niets anders dan een verklaring dat veel landen aandoen ‘klinkt als een mooi tripje’ en dat de band zichzelf de opdracht heeft gegeven om elk continent op z’n minst aan te raken.

Wel probeert hij in elk verhaal de merkwaardigheden van de omstandigheden en artiesten naar boven te brengen. Zo gaat de reportage over zZz over benzinepomplekkernijen en Italiaanse streekspecialiteiten waar de tour aan opgehangen wordt. Toch zitten er in bijna elk verhaal de elementen wachten en vervoer.  Busjes, touringcars, SUV’s, een camper, een trein, vertraagde vliegtuigen. En: met bijna niks begonnen en nu optreden in het buitenland. Al is het voor dertig man.

Daardoor beginnen de verhalen tegen het einde van het boek nogal op elkaar te lijken. Maar wie af en toe een verhaal leest krijgt door Hoekman zin zijn eigen dromen achterna te reizen.

Over de Grens, Gert-Jaap Hoekman

Uitgeverij Thomas Rap

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s